Over Floor

Vorm, Structuur en Kleur

Painting is discovering

searching for colour, shape and structure

different each time

Floor de Bruyn Kops heeft na haar studie Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam de  kunstopleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten Ruudt Wackers in Amsterdam gevolgd (1985-1989). Voor die tijd had ze onder meer les van Stien Eelsingh, Johan Haanstra en Jan Sierhuis.

Ze werkt op internationaal niveau, haar werk wordt veelvuldig zowel binnen als buiten Europa geëxposeerd en is aanwezig in een groot aantal bedrijfscollecties en instituten.

Artist statement

Alles is met elkaar verbonden en tegelijkertijd is alles ook verschillend. Schilderen is een spel van vorm, kleur, structuur, lijn en vlak. Vormentaal is grenzeloos, een kleine verandering geeft direct een ander beeld. In de beeldende kunst wil je een verhaal vertellen maar ook is het een schilderkunstig onderzoek. Het is een ontdekkingsreis, op zoek naar iets wat je wellicht nooit helemaal zal vangen. Elk schilderij is een avontuur. Schilderen is passie, geluk en loslaten.

Werk

De latere muziekschilderijen tonen organische en plantaardige vormen die geïnspireerd zijn door de vorm van de bassen en violen. Vaak ook zijn de vormen van musici en instrumenten grotendeels weg geschilderd. Kleur en vorm bepalen de sfeer.

In het Japanse werk draait het om de taaltekens. Het Hiragana, Katagana en Kanji zijn aan strenge regels gebonden. In Japan worden de tekens kunst, wanneer ze gekenmerkt worden door een eigen handschrift dat verluchtigd kan zijn met andere afbeeldingen of versieringen. Hier gaat het om vorm en expressie, balans en harmonie.

In de stillevens staan centraal de ruimtes tussen de voorwerpen, het samensmelten van de voorwerpen met elkaar of de ruimte erom heen.

Ook de naakten, staand, liggend, leunend of verstild, gaan een verbinding aan met hun omgeving.

Bij de landschappen gaat het om het grote gebaar en maakt het niet meer uit waar dat landschap zich bevindt.

Het werk in de serie Justitia geeft een kijkje in de rechtszaal. Het gaat om houdingen, kleine gebaren en de sfeer.

Bij divers is het schilderij Honderd liefdessonnetten een verbeelding van de gedichten van Pablo Neruda en de wondere wereld van Zuid Amerika. In De dwaze bijen, naar een gedicht van Martinus Nijhoff, stijgen de bijen als vliegers naar de zon. Het werk met stippen, vogels en bloemen ging aanvankelijk over cel structuren maar vervolgens ging het over de vergankelijkheid en de betrekkelijkheid van ons bestaan.

Wonderlijke verhalen

deel uit een tekst van Hugo Brutin,  kunstcriticus in België

‘De doeken van Floor de Bruyn Kops zijn wonderlijke verhalen omtrent het vormelijke verschijnen van mensen en dingen. Het zijn varianten op het thema van een geselecteerde werkelijkheid, waarin het licht warm bloeit en de kleuren wezens worden. Haar schilderen is een daad van sensualiteit en poëzie. Zij schildert op uitbundige, gedurfde en zelfzekere wijze. Haar penseel bezit vaak de gedreven gevatheid van wie op uitmuntende wijze tekent. Zo ervaart de kijker duidelijk wat slechts heel subtiel is aangegeven en ziet zijn oog wat er eigenlijk niet staat maar eerder gesuggereerd wordt. Kenmerkend voor haar oeuvre zijn het oordeelkundig en uitermate picturaal benaderen van haar thematiek en haar gave om te doseren. Zij is een schilder in de rijke lyrische betekenis van het woord, los van figuratie maar er toch innig mee verbonden. Haar compositie biedt een speelse indruk, maar is toch uitermate harmonisch opgebouwd. Het irreële van een landschap dat in enige mate slechts voorwendsel is voor het creëren van wat als ‘peinture  peinture’ wordt omschreven staat niet ver af van het beeldend weergeven van een muziekuitvoering. Zo ligt het voor de hand dat haar naakten en haar objecten en haar taferelen die in hoge mate met een zomerse sfeer te maken hebben, de evocatie en tevens de spiegel zijn van een eigen bewogenheid, het uitbundige beeld van een ons vertrouwde werkelijkheid en van een vormentaal die de kunstenares van een te nauwgezette weergave heeft bevrijd zodat suggestie en realiteit een enkele vorm van emotie zijn.’